Wyjazd z Krakowa w nocy z 3 na 4 marca. Przejazd do Włoch przez noc, dojazd do Chianciano Terme w godzinach popołudniowych. Po południu runda rozgrzewkowa ok 40-50 km.
 

​

Pierwszy dzień w magicznej Toskanii zaczniemy od wizyty na naturalnych planach filmowych. Z Ciggiano udamy się na północ, a potem na wschód, gdzie po około 20 km lekko pagórkowatej jazdy dotrzemy do brzegów reki Arno- tej samej, która kawałek dalej na zachód przecina całą Florencję z jej słynnymi mostami, a jeszcze dalej uchodzi do Morza Tyrreńskiego w Pizie. Przy Arno zaliczymy też pierwszy, choć krótki odcinek szutrowy, z którego trafimy na prosty wlot do Arezzo- czwartego największego miasta Toskanii, znanego ze swojej bogatej historii i okazałuych zabytków oraz kolekcji sztuki. To m.in. tu, w kościele Św. Franciszka znajdziemy słynne freski Piero della Francesci, to również tutaj urodził się i tworzył włoski poeta Petrarka. I to również tu Roberto Benigni nakręcił filmowe dzieło swojego życia-"Życie jest piękne". W Arezzo zabierzemy Was na objazd całego starego miasta, a po przerwie kawowej ruszymy dalej do góry, na pierwszy większy podjazd tego dnia, na Rassinata de Palazzo (8,5 km, 5,5%). Wjedziemy tym samym do serca tej części Apeninów, a metry zdybować będziemy cały czas z rozległym widokiem na zachodnią część doliny Valdichiana i górujący nad nim, wygasłym wulkanem Monte Amiata, którego sylwetka będzie nam towarzyszyć do końca wyjazdu. Po krętym, techinczny zjeździe czeka nas kolejna duża wspinaczka- 14 km nieregularnego podjazdu ze średnim nachyleniem 4%, aż do Portole- maleńkiej wioski, a w zasadzie skrzyżowania z kilkoma domami, z którego otwiera się piękny widok na południe i Jezioro Trazymeńskie, znane ze słynnej bitwy między wojskami Kartaginy i Rzymu. Stąd malowniczą granią dojedziemy do kolejnego miasta-perełki: przecudnej Cortony. W niej zaliczymy kolejną przerwa na kawę i zwiedzanie miasta rowerem. Ze szczytu wzgórza, na którym położona jest Cortona można spojrzeć na czerwone dachy jej domów, zobaczyć z bliska okazałe mury, wzniesione jeszcze przez Etrusków i zachwycić się nieprawdopodobnym widokiem na niemal całą Toskanię. Z Cortony zjeżdżamy fantastycznym, krętym zjazdem na południe i odbijamy na płaskie, częściowo szutrowe, częściowo asfaltowe trasy Valdichiany wiodące wśród niekończących się pól słoneczników i winnic. Ten łatwy, szybki odcinek pokonamy w większości wzdłuż sieci rozbudowanych kanałów irygacyjnych, aż do mety w Ciggiano.

Highlights: Arezzo, Cortona, Portole
 

​​​

Dzisiaj uderzamy na zachód i chwilę po minięciu Monte San Savino zaczynamy się przedzierać do regionu Chianti przez podjazd na Pallazuolo (8 km, 4%), będący też jednocześnie największym podjazdem, tego dnia. Jesteśmy w królestwie Strade Bianche! Już za chwilę wjedziemy na słynne szutrowe sektory i niezliczoną ilość krótkich podjazdów i zjazdów. Jednym z tych segmentów będzie Colle Pinzuto- jeden z najbardziej znanych sektorów oznaczonych specjalna tabliczką Strade Bianche. Z tego miejsca pokonamy całą końcówkę trasy wyścigu z roku 2017, który wygrał wtedy, po raz drugi już, nasz rodak Michał Kwiatkowski, a do Sieny wjedziemy słynną ścianką Via Santa Caterina, która co roku stanowi ostatni stromy podjazd przed samą metą wyścigu. Metą, która co roku usytuowana jest na jednym z najpiękniejszych rynków miejskich na świecie- mowa oczywiście o słynnym Piazza del Campo. Byliśmy tu już kilkanaście razy, ale za każdym z nich wjazd na ten plac robi tak samo kolosalne wrażenie. Zresztą jak i cała Siena- niezwykłej urody średniowieczne miasto, z oszałamiającą katedrą, rozległą zabytkową zabudową z cegły (od jej koloru wzięła swoją nazwę barwa w malarstwie zwana Sjeną Paloną), które naszym zdaniem jest najpiękniejszym dużym miastem całej Toskanii. 

Po wizycie w tym wyjątkowym mieście udajemy się na południe. Po dość szybkim, asfaltowym wyjeździe z miasta odbijemy z powrotem na wschód na jeden z najdłuższych szutrowych odcinków na trasie i w corocznym planie wyścigu Strade Bianche- przepiękny, kręty, wiodący mniejszymi, śmiesznymi hopkami do góry segment, poprowadzony w większości malowniczo po grani tutejszych cyprysowych wzgórz. Stąd często otrzymujemy najlepsze ujęcia na pędzący po szutrze peleton włoskiego klasyku. Zjeżdżamy do Asciano, a stąd dalej po wzgórzach, ale już głownie asfaltowych wracamy do Ciggiano. Choć dzisiejsza trasa nie ma żadnych długich podjazdów, to na pewno odczujemy ją w nogach- płaskiego będzie dziś jak na lekarstwo! 

Highlights: Siena, sektory Strade Bianche, Asciano 
 

O poranku ruszamy na krótką trasę rozjazdową, a po niej pakujemy się do busa i podjeżdżamy na najlepsze do kibicowania miejsce na trasie Strade Bianche. Wciąż czekamy na oficjalne potwierdzenie trasy edycji 2026, więc ostateczne miejsce wybierzemy po prezentacji trasy. Dla chętnych istnieje możliwość dojechania na kibicowanie rowerem, od razu po porannej rundzie.​

Highlights: Strade Biache- wyścig

​

Wyjazd z Włoch w godzinach porannych, przejazd do Krakowa. Dojazd na miejsce w godzinach nocnych